POWIAT PARCZEWSKI portal informacyjny

Zaczadzenia

Zatrucie tlenkiem węgla (czad, CO), potocznie zwane zaczadzeniem, to często spotykany rodzaj zatruć, do których dochodzi zazwyczaj z powodu niedrożnych kominów, zatkanych kratek wentylacyjnych lub złej wentylacji w różnych pomieszczeniach.

Czad jest groźny, ponieważ jest bezwonny i bezbarwny. Jeśli zignorujemy pierwsze objawy zatrucia tlenkiem węgla, konsekwencje mogą być tragiczne. Czad wchłania się bowiem drogą oddechową, łączy się m.in. z hemoglobiną i utrudnia transport tlenu do płuc oraz odprowadzanie tlenu do tkanek. Skutkuje to niedotlenieniem, a w konsekwencji uszkodzeniem narządów wewnętrznych i śmiercią.

Objawy zatrucia tlenkiem węgla (zaczadzenia)
Objawy zatrucia czadem zależą od stężenia tlenku węgla w powietrzu i czasu narażenia na jego wdychanie. Pierwszym objawem zatrucia czadem jest ból głowy. W następnej kolejności pojawiają się: zawroty głowy, wymioty, uczucie oszołomienia, osłabienia, bóle kończyn, konwulsje, przyspieszenie tętna i oddechu, utrata przytomności, a w wypadku ekspozycji na bardzo duże stężenie czadu, w krótkim czasie zgon. Charakterystycznym objawem ostrego zatrucia tlenkiem węgla jest także wyraźnie czerwone zabarwienie skóry.
Objawy przewlekłego zatrucia tlenkiem węgla

Objawy przewlekłego zatrucia tlenkiem węgla
Osoby regularnie podtruwane tlenkiem węgla mogą uskarżać się na częste bóle głowy, pogorszenie pamięci i zdolności logicznego myślenia, utratę apetytu, pogorszenie węchu, bezsenność, przyspieszone tętno, drżenie mięśni, sine zabarwienie skóry. Długotrwałe wdychanie nawet małych ilości czadu jest bardzo szkodliwe dla organizmu.

Jak udzielić pierwszej pomocy osobie po zatruciu tlenkiem węgla ( czadem )

Jak zapobiegać zatruciu